cuma sendromunu artık açıklayabilirim

şimdi perşembe’nin bi önemi yok.

her şey cuma’da başlıyor.

cuma olduğunda boş kaldığım an birden bire o boşluğu doldurmak için 1500 tane plan uyduruyorum.

sonra o 1500 plan aynı derecede sıkıcı görünmeye başlıyor ve eleye eleye elde plan bırakmıyorum.

alternatif planlar için insanları dolaşmaya başlıyorum saat 17:00 sularında. cık hiçbirini canım çekmiyor. 

bir kere hepsinin bi sevgilisi var. onları görmek demek sevgililerini görmek demek, artık hayatıma kontenjandan giren insanlarla bu hafta da böyle geçti sevgili günlük konuşmaları yapmak istemiyorum.

hep gördüğüm insanları hep görürüm onlarla gülerim eğlenirim o ayrı ama o zaman da yeni bir ben yaratamıyorum.

asıl eğlence yeni birileriyle tanışıp kendini tanıtırken her seferinde kendine ek bir şey uydurmak. birdenbire suşi’ye bayılmak, o filmi sevmek, o ülkeye çok gitmek istemek.

bunun için yeni insanlara ihtiyacımız var. bu yeni insanlardan kadın olanlara pek dayanamıyorum çünkü onlarla tek bir eksende dönüp duruyoruz. aynı aynı aynı hiçbir kadın bana yeterince ilgi çekici gelmiyor… 

yeni bir erkekle tanıştığında aranda hep cinsel bir gerilim oluyor. acaba bundan bi şey mi olur lan sorusu gece boyunca iki insanın da alında takılı kalıyor ve sohbetin ağzına sıçıyor. gereksiz.

en güzeli banko flört ettiğin insanlar ama onlar daha çok cumartesi’nin adamı.

cuma geceleri açıkta kalmış pipi gibi

cuma geceleri çok saçma

üstelik bi ertesine ihtiyaç duyan her gün eksiktir. 

cuma’yı sevmiyorum, sevdiremeyeceksin!

o sevdirebilecek. yalnızlık mavralarımı bi tarafa bırakıyorum. bi cuma’nın çekilebilir olmasının tek yolu sensin!

hadi gel artık. siktir et cumayı ‘sana’ bi şey olmasın!

4 Notes/ Hide

  1. gerekyokki said: cuma iyidir yavru. kasim sonu/aralik basi gibi diyelim mi?
  2. miscuit posted this