hayatımın en kısa yolculuğu.
taksiye her bindiğimde aynı şeyi hissediyorum. küçücük bi yerde bi yabancıyla yalnızım. tamamen yabancı hatta benim için stranger. peki o her arabasına binenle ilgili ne düşünüyor. bir şey düşünüyor mu? aslında kitap yazabileceğininşahane karakterler yaratabileceğinin farkında mı? benim hakkımda tahminlerde bulunuyor mu?
sonra konuşmaya başlıyoruz. bir yabancıyla hiç konuşulmayacak konular… çoğu bana sevgilisinden ya da karısından bahsediyor. çocuklarının fotoğraflarını gösteriyor. birden bire tanıdık oluyoruz. bunun için genelde sadece 10 dakikamız oluyor. onların elinde 10 dakikalık özetleri var yaşamlarının. ben bazen reklamcı olduğumu söylüyorum. bu korkunç bir şekilde tekrarlayan bir geyik başlattığı için bazen bankacıyım ya da avukatım diyorum.
bir yabancıya yalan söylemek suretiyle kendini yeniden yaratmak oyununa bayılıyorum. 10 dakika başka biri oluyorum. senden hiç bahsetmiyorum, neden bahsedeyim senden yabancı birine, o bahsediyor ama sevgilisinden. ben o an zaten kimseye senden bahsetmediğimi fark ediyorum. en sevdiğim ikinci yalan evli ve hamile olduğum, kendimden ve senin beni sevmediğin fikrinden tamamen uzaklaşıyorum.
her sabah başka bi bana doğru kısa yolculuklara çıkıyorum. bir türlü sana varamıyorum.
