oh baby is it a wild world really?

bi taksiye atlayıp konfor içinde eve ilerleyip, ayaklarımı koltuğa uzatıp yine konfor içinde konformist bir şeyler izleyeceğim. çocukluğumda uzun araba yolculuklarında saçlarımın kendi kiriyle kendini temizlemesini hayal ederdim. toz ve çamur içinde küçük bir domuzcuk kadar rahat edebilirdim. yeter ki fonda country olsun. en çok da crazy little thing called love.

beni bu konfora kim alıştırdı, saçlarımın her sabah loreal kokmasına kim yol açtı, en uzun yolculuklarımın üstü dahi kapalı bir takside 5 ila 10 dakika sürmesi kimin suçu bilmiyorum. ben kendim kaşınmışımdır pek tabii. ama müziğin sesini sonuna kadar açmak sadece yan odadakileri rahatsız eder. çok güzel bir şeye bile direk maruz kalmadan yandan yandan dahil olursan canını sıkar. sen de belki o ya da bu şarkıyı sonuna kadar açık bir sesle bangır bangır dinlemek istedin ama yandakinin dinlemesi de nereden çıktı.

iki kişi var facebook denen illette sürekli karşılaştığım. ikisi de dünyanın iki ucunda tozlu eteklerini ve kirli saçlarını okyanus rüzgarına bıraktıkları fotoğraflarını paylaşıyorlar. benimle bu mutlu anı paylaştığınız için çok bedbahtım. ayrıca banane. 

uzaktan esen rüzgar uğultudur sadece, kısın sesini.

2 Notes/ Hide

  1. miscuit posted this