Depo’dan cikanlar

‘Bi havalandirma boslugunda oluyorum iste’ Yerde yatarken dusundugum sey buydu. Zaman yavasladi, aslinda bir saniye suren o bayilma aninda sanki dakikalarca karisik bi film izledim. Bi serit gecmedi gozumun onunden kronolojik olarak onun yerine karman corman bi kac an. Ama hissettigim tek bir sey vardi, ‘bu havalandirma boslugunda oluyorum iste’

Ayildiktan kendime geldikten bilincsiz mudahaleden ambulansin gelmemesine kadar butun haber bulteni kliselerini yasadiktan sonra galiba olmeyecegimi ama bacaklarimi hissetmedigim ve oynatamadigim icin sakat kalacagimi dusundum.

Bu gelseydi basima olaydan bi on dakika once ozanla spora mi baslasam dansa mi diye tartismamin bi onemi kalmayacakti.

Oyle olmadi ama. Kurtuldum. Ucuz atlattim. Verilmis sadakam vardi. Sansliydim.

Bi daha bu konudan bahsetmemek en iyisi. Ben Bi daha hic eskisi gibi olmayacagim. 10 kiriktan cok daha fazlasini birakti icimde o depo. Kiriklar kaynasa da benim kanim kaynamayacak bi cok seye bi daha.

Kendimi onemsesem dunyayi benden ibaret zannetsem de bi havalandirma boslugunda kesildi nefesim.

Evrim’in ve guven’in mudahalesi olmasa Beni bogacakti kendi dilim.

Hayat o basamakta oturmak kadar yakin o an orada yalniz olmamak kadar uzak olume.

Klise ama yakindan yasayinca daha da oyle…

12 Notes/ Hide

  1. marquize said: çok geçmiş olsuuun…Bahadır’dan öğrendim olayın içyüzünü…Gerçekten şuan iyi olman çok güzel…
  2. temcitpilavi said: artık hep daha mutlu olacaksın.
  3. beurrepetitparc said: baya ciddi bişi atlatmışsın. şimdi biçok şey daha anlamlı, biçok şeyse daha bi anlamsız gelir gözüne. geçmiş olsun.
  4. miscuit posted this